Bazen insanın içini en çok acıtan şey, Birisi tarafından söylenmemiş sözlerdir. Söylenecekken susmanın iyi olduğudur. Hissedildiği hâlde dile getirilmeyen. Kalpte duran ama dudaklardan çıkamayan sözler. Çünkü insanın en derin ihtiyacı görülmektir. İnsanlar en çok sevdiklerini kaybettiğinde, işte orada “sözün bittiği yer” deniliyor ve konuşamıyorsunuz kelimeler, sözcükler boğazınızda düğümleniyor!        Birinin gözlerinde “Sen önemlisin” duygusunu hissedebilmek. Ve çoğu zaman bunun için çok büyük şeyler gerekmez. Bir cümle yeter bazen. “İyi ki varsın.” - “Hayatıma dokundun.” “Seninle gurur duyuyorum.” Ama nedense biz bu cümleleri söylemek için çoğu zaman yanlış zamanı mı bekleriz, yoksa Doğru ortamı veya özel bir günü mü?        Sevdiklerimizin yüzlerine söyleyemediklerimize “Seni görüyorum. Seni takdir ediyorum” demesine ihtiyaç vardır. Ama biz çoğu zaman geç kalırız…        Geç kaldığımızın farkına varırız ama çok geç kalınmıştır. İşte En güzel çiçekleri… En içten sözleri… En samimi övgüleri… Mezar taşlarına bırakırız. Yaşarken söyleyemediğimiz sözleri kaybettikten sonra fısıldarız. Oysa insanın en çok ihtiyacı olan şey öldükten sonra değil, hayattayken duyduğu sevgidir…        Birini onurlandırmak için onu kaybetmeyi beklememek gerekir. Çünkü gerçek takdir, insan onu sağlığında, duyabiliyorken söylemek anlamlıdır. Çiçekleri mezarlıklara değil, hayatta yaşarken bırakın. Teşekkürü geç kalmadan söyleyin. Sevdiğinizi saklamayın… Kabir ziyaretleri çok önemlidir!        Her Bayramda Babam ve Annemin yatmış olduğu Kabristanı çocuklarımla ziyaret ederdim. Çocuklarım büyüdükten sonra kendi başlarına hareket etmeye başlayınca Kız Kardeşim Emine ve bazen de Kızım Naciye ile Kabir ziyaretimizi yaparız… Mezarlarda en çok dikkatimi çeken olaylardan birisi, Mezarlıkları parselleyen ellerinde Kuran bazı sahte Hocalar. İkinci ve en önemlisi ise mezarları sulama bahanesiyle peşinizi bırakmayan ve Mezarlıklara kamp kuran sulama işi adı altında kadın ve erkekler adeta sizinle pazarlıklar yapar verdiğiniz parayı beğenmeyen, onların istediklerini ve istedikleri parayı vermezsen daha sonra mezarlarınıza zarar veren o sülükler var. Her nedense Belediyeler ve Zabıtalar, Mezarlıklar da kamp kuran bu insan sülüklerine hiç müdahale etmezler. Mezarlığa gelen insanların acılarını kendilerine kazanç yolu olarak gören bu sülükler, Mezarlarda istedikleri gibi yaşamaya ve paralar kazanmaya devam ediyor…        Belediyelerin görevleri: “İnsanların doğumlarından, ölümlerine kadar her şeyden sorumludur.”        Bir de Belediyelerin en çok dikkat etmesi gereken en önemli görevlerden birisidir. Vefat eden bir kişinin son yolculuğuna uğurlanması ve ondan sonraki masraflara dair araştırma, insanlarımızın kaçınılmaz olan son yolculuğunun küçümsenemeyecek bedelini gözler önüne seriyor…        Defin işleri… Bu hizmet önemlidir… Eksik olmasınlar… Ama… Belediyelerimiz defin ve vatandaşa mezarlık hizmetinden bir gelir elde etmektedirler… Bu gelir karşılığında yaşamımızın en duyarlı mekânlarından olan mezarlıklardaki hizmetin ihmal edilmemesi gerekir… Mezarlıklarda bir hizmet görmediğim için bu konuyu dile getiriyorum…        Örneğin: belediyelere ödenen Mezarlığa hayır çeşmesi yaptıracaksanız. Belediyeye harç olarak 35 bin lira para yatırıyorsunuz. Ayrıca o çeşmeyi de yine kendiniz yaptırıp para harcıyorsunuz. Bir kabir yapım izni var ve bunun bedeli 10 bin TL dolaylarında seyrediyormuş. Ayrıca Mermerciyle konuşup pazarlık yaparak parasını kendiniz ödeyerek mezarınızı yaptırıyorsunuz… Herkes bunun farkında, ama pek seslendirenimiz yok!        Mezarlıklarımız giderek eşitsizliğin öne çıktığı alana dönüşmektedir… Ödeme gücü olanlarla ödeme gücü zayıf olanların kabir farklılıkları çok belirgin biçimde ortaya çıkmaktadır…