Hadi gelin,bugün siyasi polemiklerin o gürültülü dünyasından sıyrılıp, gerçekten kalbe dokunan, sahada karşılığı olan o "esas meseleye" odaklanalım.  Çünkü bugün gündemimiz; boş tartışmalar değil, bizzat hizmetin kendisi.  Laf kalabalığı değil, icraatın o sessiz ama derinden gelen gücü. Sadece koltukların konuştuğu protokolleri değil, vefanın ve emeğin konuştuğu o samimi hikâyeyi masaya yatıralım. ​Denizli’de sekizincisi düzenlenen "Engelsiz Sünnet Şöleni", sadece bir etkinlik değil, aslında bir "sağlam ekip" hikâyesi. Bazı işler vardır, makam değişse de ruhu değişmez; hani derler ya "eskimeyen dostluklar" diye...  Özel İnsanlar Derneği Başkanı Aysun Tonel ile AK Parti İl Başkanı Muhammet Subaşıoğlu arasındaki çalışma hukuku tam da bu cinsten.  Subaşıoğlu, Belediye Başkanlığı döneminde başlattığı o gönül birliğini, bugün İl Başkanı sıfatıyla ve Aysun Hanım’ı kadrosuna katarak aynı kararlılıkla sürdürüyor. ​Yani ekip aynı, vizyon aynı, samimiyet aynı. Bu işin "geleneksel" hale gelmesi bir tesadüf değil; arkasındaki bu sarsılmaz iş birliğinin meyvesi. Siyasetin o karmaşık dehlizlerinde kaybolmadan, "insanı yaşat ki devlet yaşasın" düsturunu makamdan bağımsız bir şekilde sahaya yansıtmak her yiğidin harcı değil.  Subaşıoğlu, belediyedeki hassasiyetini il başkanlığına taşıyarak, liyakat ve vefanın nasıl birleşeceğini herkese gösterdi. ​Gecenin en dokunaklı anı ise 70 çocuğun sünnet sevincine eklenen o özel hediyeydi. Muhammet Subaşıoğlu, özel bir kardeşimize akülü tekerlekli sandalye hediye ederek, sadece bir araç değil, aslında bir "özgürlük" teslim etti. O tekerlekler dönmeye başladığında, sadece bir engelli kardeşimizin hayatı kolaylaşmadı; Denizli’nin dayanışma ruhu bir kez daha şahlandı.  Bir çocuğun sokağa çıkma özgürlüğü, annesinin hafifleyen yükü, babasının gururu; işte gerçek hizmetin fotoğrafı budur. ​Tabii bu muazzam organizasyonun mutfağında Aysun Tonel ve yönetimi var. 3 bin kişiye yemek vermek, 70 ailenin en özel gününü nakış gibi işlemek büyük bir emek istiyor. Aysun Hanım, hayırseverlerle ihtiyaç sahipleri arasında öyle bir köprü kurmuş ki, Denizli’nin iş dünyası bu projeye gönül vermiş durumda. Protokolün soğuk yüzünü değil, bu kadronun sıcak ve samimi gayretini konuşmak bu şehre borcumuzdur. ​Siyaset gelir geçer, makamlar değişir; ama şu çocukların sevincine vesile olanlar, o gönüllere dokunanlar asla unutulmaz.  Siyasetin sert rüzgârları eser, isimler değişir, koltuklar başkalarına geçer; ama vefa, iyilik ve o sarsılmaz ekip ruhu baki kalır. Denizli’de kurulan bu gönül sofrası gösterdi ki; iyilik bir ekip işidir ve o ekibin harcı da vefadır. Helal olsun bu duruşa!